Strony / Ścieżka przyrodnicza "Wokół Wielisławki"
Ścieżka przyrodnicza "Wokół Wielisławki"
1. Pierwszy przystanek z tablicą informacyjną poświęconą drzewom i krzewom. Ścieżka rozpoczyna się przy pomnikowym okazie dębu szypułkowego. Drzewa, które można zobaczyć na ścieżce przyrodniczej: Drzewa:
Ścieżka przyrodnicza powstała w roku 2007 przy współpracy Urzędu Miasta i Gminy Świerzawa oraz Nadleśnictwa Złotoryja. Na ścieżce ustawiono 7 tablic informacyjnych (przystanków). Ścieżka częściowo pokrywa się ze szlakiem "Wygasłych wulkanów" (znaki żółte), łączącym się ze szlakiem niebieskim prowadzącym od Nowego Kościoła. Na ścieżce można zobaczyć: odsłonięcia skał, jaskinie, sztolnie, ślady grodziska wczesnośredniowiecznego, ruiny zamku i karczmy, bogactwo fauny i flory. Wielisławka jest też znakomitym punktem widokowym.
Krzewy:
- Leszczyna pospolita
- Bez koralowy
- Czeremcha pospolita
- Malina właściwa
- Cis pospolity
- Kruszyna pospolita
- Trzmielina zwyczajna
- Śliwa tarnina
- Głóg jedno i dwuszyjkowy
2. Drugi przystanek – tablica informacyjna – "rośliny runa leśnego". Spotkać tu można następujące rośliny:
Wczesną wiosną:- przylaszczka pospolita, roślina lecznicza, trująca podlegająca ochronie
- śnieżyca wiosenna, podlega ochronie
- zawilec gajowy, roślina trująca
- zawilec żółty, roślina lecznicza, trująca
- kokorycz pusta i pełna, roślina lecznicza trująca
- miodunka plamista , roślina lecznicza
- pierwiosnek lekarski i wyniosła, roślina lecznicza podlega ochronie
- śledzienica skrętolistna , roślina lecznicza
- łuskiewnik różowy, pasożyt na korzeniach drzew, brak chlorofilu
- konwalijka dwulistna
- konwalia majowa ,podlega ochronie , owoce trujące
- przytulia wonna
- szczyr trwały, roślina trująca, lecznicza
- gwiazdnica wielkokwiatowa)
- borówka czarna
- pięciornik pagórkowy
- macierzanka zwyczajna ,roślina lecznicza
- kokoryczka wonna, roślina lecznicza
- buławnik mieczolistny, podlega ochronie ścisłej
- lilia złotogłów , podlega ochronie ścisłej
- naparstnica zwyczajna
- goździk kropkowany
- wierzbówka kiprzyca, roślina inwazyjna
- żarnowiec miotlasty, roślina lecznicza
- lnica pospolita, roślina lecznicza
- niecierpek pospolity
- wrzos zwyczajny
- dziewięćsił bezłodygowy
3. Trzeci przystanek "szczyt – grodzisko – zamek – panorama", znajduje się na szczycie Wielisławki, umożliwia poznanie grodziska, ruin zamku i karczmy oraz panoramę okolicy.
Wielisławka jest masywem górskim składającym się z trzech wierzchołków (pierwszy o wysokości 369 m n.p.m, drugi 372 m n.p. m i trzeci 375 m n.p.m). U podnóża góry przepływa rzeka Kaczawa. Warunki przyrodnicze sprzyjały umiejscowieniu na szczycie wczesnośredniowiecznego grodziska. Historycy i archeolodzy przypuszczają, że gród obronny istniał na Wielisławce już w XI-XII w., choć niektórzy twierdzą, że taki gród znajdował się tutaj już w IX w. Ślady wałów otaczających gród są do dziś widoczne. Około XIV w. w obrębie grodu powstał murowany zamek. Historia zamku owiana jest wieloma tajemnicami, przypuszcza się, że w czasie wojen husyckich był w posiadaniu rycerza-rabusia. Gnębieni przez niego mieszczanie, w odwecie mieli zniszczyć zabudowania zamku. Ruiny w XIX w. posłużyły do zbudowania gospody (Gasthaus) z 20 miejscami noclegowymi. Teren był urządzony turystycznie i rekreacyjnie. Gospoda przetrwała do 1945 r.
Szczyt Wielisławki to doskonały punkt widokowy, widoczna jest stąd większość szczytów Gór Kaczawskich. Od wschodu: Marciniec, Miłek, Połom, Skopiec, Maślak, Ogier, Widok, w Grzbiecie Południowym. Radostka, Gackowa, Okole, Leśniak w Grzbiecie Północnym, nieco dalej na prawo, w kierunku zachodnim widać Sokołowskie Wzgórza: Bucze Małe, Sokołowska Góra i Wołek.
4. Czwarty przystanek – tablica informacyjna "mieszkańcy lasu", dotyczy fauny leśnej.
Można tutaj spotkać:
Ssaki:- dzik
- sarna
- jeleń szlachetny
- lis
- borsuk
- zając szarak
- wiewiórka pospolita
- jeż europejski
- kuna leśna
- łasica
- popielica
- żmija zygzakowata
- zaskroniec zwyczajny
- padalec
- jaszczurka żyworódka
- żaba trawna
- ropucha szara
- kumak górski
- rzekotka drzewna
- salamandra plamista
- zięba
- kowalik
- pełzacz leśny
- drozd śpiewak
- kwiczoł
- kos
- pierwiosnek
- kulczyk
- sikora bogatka
- sikora modra
- sójka
- dzięcioł pstry duży
- dzięcioł zielony
- dzięcioł czarny
- krętogłów
- dzierzba gąsiorek
- trznadel
- wilga
- świergotek drzewny
- słowik rdzawy
- rudzik
- kopciuszek
- szczygieł
- mysikrólik
- pliszka siwa
- myszołów zwyczajny
- kruk
- pliszka górska
- pluszcz
- zimorodek
Wśród ssaków należy wspomnieć o gryzoniach: mysz polna, nornik zwyczajny, nornica ruda, a także występujące rzadziej karczownik ziemnowodny, rzęsorek rzeczka, ryjówka malutka, badylarka, mysz zaroślowata, mysz leśna, darniówka i nornik bury. Środowisko sprzyja bytowaniu tu kilku gatunków nietoperzy. Na terenie Gór i Pogórza Kaczawskiego żyje 15 gatunków spośród 22 występujących w Polsce. W sztolniach Wielisławki zimują nocek duży , nocek rudy, gacek brunatny i mopek
5. Piąty przystanek "las mieszany i ptasi budzik".
Możemy tu zobaczyć stary drzewostan. Tablica zawiera informacje dotyczące stanu lasów w Nadleśnictwie Złotoryja a także wymiary kwalifikujące drzewa na pomniki przyrody . "ptasi budzik" to zegar pokazujący orientacyjnie czas w jakim można usłyszeć różne gatunki ptaków. Znajdziemy tutaj różnorodność zbiorowisk leśnych. Bory, lasy mieszane, górskie i grądy.
6. Szósty przystanek "tajemnice wnętrza Wielisławki", znajduje się tuż nad zabudowaniami kompleksu zabytkowego młyna.
Wielisławka jest masywem zbudowanym ze skał wulkanicznych w których w sposób naturalny wytworzyły się szczeliny i otwory wentylacyjne. Występuje tu bogactwo minerałów, skały okruszcowane pirytem, pirotynem, złotem i agatami, a także związkami żelaza i innymi metalami. Od stuleci trwały tutaj intensywne prace poszukiwawcze i górnicze. W XIV (najintensywniej w 1556 r.) wydobywano tu złoto. Prace trwały z przerwami (w okresach wojen) aż do XVIII w. W wyniku robót górniczych powstały: Jaskinia Wielisławka, 2 sztolnie w zachodnim zboczu i 1 w północnym. Prawdopodobnie było ich więcej. Na południowym zboczu przy ścieżce prowadzącej na szczyt, widoczne są wielkie zapadliska, niepotwierdzone informacje mówią, iż w tym miejscu znajdowały się schrony. Wzdłuż części krawędzi szczytowych widać też rowy-okopy.
Obok sztolni przy zachodnim zboczu, znajduje się zabytkowy młyn. Został on zbudowany w 1827 r. i niecałe sto lat później przebudowany. Młyn wodno-elektryczny, oprócz przemiału zbóż produkował energię elektryczną dla własnych potrzeb. W zespole zabytkowym młyna znajduje się również stajnia, obora, spichlerz i budynek mieszkalny.7. Siódmy i ostatni przystanek "Organy Wielisławskie", znajduje nad brzegiem Kaczawy. Na tablicy informacyjnej opisana została geologia i geneza powstania urwiska skalnego, które objęto ochroną, jako pomnik przyrody nieożywionej. Tablica informacyjna przedstawia ogólne wiadomości o Wielisławce, oraz plan przebiegu ścieżki.
"Organy Wielisławskie" to pomnik przyrody z odsłonięciem oryginalnego układu skał. Osłonięcie charakterystycznych słupów nastąpiło na skutek ruchów tektonicznych i procesów wietrzenia. Do odsłonięcia "organów" przyczyniła się też działalność kamieniołomów z XIX i XX w.







